Świątynia Baśni

Świątynia Baśni – Bwa Wrocław główny

„Kaplica Justyny i Pawła Baśników opiera się na alternatywnej historii religii, inspirowanej naukami Apoloniusza z Tiany – filozofa neopitagorejskiego z I wieku n.e. (…)

Na ścianie znajduje się także arras z Orfeuszem grającym zwierzętom, symbolizujący archetypiczną harmonię przyrody, w której człowiek współistnieje z innymi istotami. (…) Po obu stronach gobelinu znajdują się skamieniałe reliefy trylobitów – jednych z najstarszych zwierząt na Ziemi. W „apolonizmie” skamieniałości te, podobnie jak inne pozostałości roślin i zwierząt, stanowią sacrum, przypominając o długiej historii życia na naszej planecie.

W centrum kaplicy znajduje się tabernakulum, które chroni skorupę wymarłego amonita – prehistorycznego głowonoga. Jego muszla była inspiracją dla rozwoju teorii złotego podziału, uznawanego za miarę kosmicznej harmonii. (…)

W kaplicy znajdują się również cykle obrazów. Pierwszy z nich przedstawia zwierzęce hybrydy symbolizujące złożoność i wzajemne przenikanie się gatunków, jest to wizerunek wielogatunkowej wspólnoty.

Drugi cykl dotyczy solastalgii, czyli smutku klimatycznego – egzystencjalnego niepokoju związanego ze zmianami środowiskowymi. To rodzaj nowego „uczucia do przyrody”, środowiska i całej planety – jest nowym doświadczeniem, wcześniej nieuświadamianym. W swojej serii prac Justyna Baśnik upamiętnia rośliny charakterystyczne dla naszej strefy klimatycznej, brzozy, modrzewie, sosny i świerki. Według aktualnych prognoz, jeśli stężenie CO2 w atmosferze będzie nadal rosnąć, z polskich lasów za kilkadziesiąt lat mogą zniknąć gatunki stanowiące obecnie siedemdziesiąt pięć procent naszego drzewostanu.”

Fragmenty tekstu kuratorskiego Joanna Kobyłt

fot. wernisaż Wojtek Chrubasik

fot. wystawa Alicja Kielan